LinkedIn gaat AI-content actief opsporen en posts die ervan doordrenkt zijn, onzichtbaar maken buiten het directe netwerk van de auteur. Zo gaan ze corrigeren wat nu de tijdlijn lijkt te zijn geworden: een stroom teksten waar niemand nog een eigen stem in herkent.
Als communicatieprofessional is het goed om te weten wat LinkedIn nu herkent als AI-slop en je lezers misschien allang doorhebben.
Vijf patronen die je stem verdringen
-
De em-dash die overal opduikt. Alsof elke zin extra gewicht nodig heeft om serieus genomen te worden. Het is een leesteken dat in gewone schrijftaal spaarzaam wordt gebruikt, maar in AI-output standaard is.
-
De valse tegenstelling. Deze dus: niet omdat je niets te zeggen hebt, maar omdat AI het voor je zegt voordat jij het zelf kon. Deze constructie suggereert diepgang maar zegt vaak niets wat de eerste zin nog niet zei.
-
Korte zinnen. Allemaal los. Klinkt diep. Is het niet. Het ritme voelt aanvankelijk krachtig, maar wie er een alinea van maakt, verliest de lezer eerder dan dat hij hem vasthoudt.
-
De emoji-regen waarbij elke alinea een raket krijgt, een lamp of twee gevouwen handen. Visueel druk, inhoudelijk vooral leeg.
-
En dan de emotionele opener die nergens op slaat: “Maar eerlijk? Ik vond het spannend om dit te delen. Hier heb ik lang over nagedacht. Maar als dit één persoon helpt, is het de moeite waard.” Geen van deze zinnen zegt iets over het onderwerp. Ze zeggen alleen dat de schrijver wil dat je hem aardig vindt.
Wat LinkedIn eraan gaat doen
Posts die deze patronen combineren worden buiten het directe netwerk van de auteur nauwelijks meer getoond. Het algoritme trekt de conclusie dat de tekst geen echte stem vertegenwoordigt en dus ook geen echte doelgroep verdient.
Wat dit niet betekent
AI gebruiken is geen probleem. Het is een uitstekend hulpmiddel om scherper te formuleren wat je al weet, om een ruwe gedachte aan te scherpen of een structuur te testen. De meeste mensen die dit lezen doen dat al, bewust of onbewust.
Het probleem ontstaat wanneer AI het denken overneemt in plaats van ondersteunt. Wanneer de output klinkt zoals niemand praat en zegt wat iedereen al zei. De vraag is dus niet of je AI nog wel moet gebruiken, de vraag is of jouw stem er nog wel voldoende in zit.